Czy rozmowa z Bogiem to pierwsza rzecz, która wypada z twojego kalendarza, gdy dzień robi się zbyt ciasny? To kazanie prowadzi nas do Kafarnaum, gdzie Jezus po całym dniu i wieczorze uzdrawiania wstaje przed świtem i po cichu wymyka się na odludne miejsce, aby się modlić (Mk 1). Okazuje się, że im większe wyzwanie przed nim stawało, tym bardziej zwalniał, a modlitwa pozwalała mu powiedzieć nie nawet dobrym rzeczom, które mogłyby odciągnąć go od misji. Posłuchaj i sprawdź, czy przypadkiem nie jesteś zbyt zajęty, żeby się nie modlić.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Ewangelii Marka 1:35-39 Jezus po dniu uzdrawiania do późnej nocy wstaje przed świtem i idzie na odludne miejsce, by się modlić. Co ten moment mówi o Jego relacji z Ojcem?
- Gdy uczniowie mówią Jezusowi: wszyscy cię szukają, On odpowiada: chodźmy gdzie indziej. Jak modlitwa mogła pomóc Mu odmówić nawet czemuś dobremu i pozostać wiernym swojej misji?
- Mówca przytoczył zdanie: jestem zbyt zajęty, żeby się nie modlić. Dlaczego, twoim zdaniem, modlitwa tak często jako pierwsza znika z naszego kalendarza?
- Kazanie mówiło, że bycie z Bogiem jest ważniejsze niż to, co dla Niego robimy. Gdzie w twoim życiu działanie dla Boga wypiera czas spędzany z Nim?
- Modlitwa bywa rozmową w jedną stronę, w której tylko mówimy i nie słuchamy. Co pomaga ci zatrzymać się i usłyszeć, co Bóg chce ci powiedzieć?
- Mówca podał przykłady: dziennik, spisywanie imion bliskich, jedno zdanie z Pisma, zaczynanie dnia od słów: to był dobry dzień. Jaki konkretny czas i sposób sam na sam z Bogiem możesz zaplanować w tym tygodniu?
