Dziecko idące krok w krok za dorosłym powtarza wszystko: gest, ton, nawet to, czego wolelibyśmy nie pokazywać. Od tej obserwacji kazanie prowadzi do wieczoru, w którym Jezus wstaje od stołu, przepasuje się ręcznikiem i zaczyna myć nogi swoim uczniom, także temu, o którym wie, że za chwilę go zdradzi (J 13). Sprzeciw Piotra odsłania, jak trudno przyjąć Boga, który pochyla się nisko, i jak bardzo obraz Boga, który nosimy w głowie, zmienia nasze życie. Posłuchaj i zapytaj siebie, jak nazwaliby cię ludzie, wśród których żyjesz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Według kazania mycie nóg było w czasach Jezusa zadaniem najniższego sługi, a uczniowie myli stopy rabinom, nigdy odwrotnie. Co ta wiedza zmienia w twoim odbiorze sceny z Jana 13:1-20?
- Jak rozumiesz słowa Jezusa do Piotra: "Jeśli cię nie umyję, nie będziesz miał udziału ze mną"? Dlaczego przyjęcie Jego służby jest warunkiem dzielenia się nią z innymi?
- Jezus umył nogi także Judaszowi, choć wiedział, że ten Go zdradzi. Co to mówi o miłości, która nie wybiera tylko tych, których lubimy?
- Mówca stwierdził, że miłość ma więcej wspólnego z tym, co robimy i wybieramy, niż z tym, co czujemy. Gdzie w twoim życiu uczucia najczęściej zastępują czyny?
- Kazanie pytało, jaki obraz Boga nosisz w głowie: dalekiego i srogiego czy bliskiego i pełnego pokornej miłości. Jak ten obraz wpływa na twoją gotowość do służenia innym?
- Misjonarz, który mył zakrwawioną stopę chłopca, zaczął być nazywany człowiekiem od Boga. Jak opisaliby cię w kilku słowach bliscy i sąsiedzi, i komu konkretnie możesz w tym tygodniu usłużyć?
