Księga Przysłów prowadzi cię na szczyt wzgórza, z którego widać zieloną dolinę i jasną drogę przed sobą. Wtedy obok staje starzec z fajką, zaczyna mówić, a niebo zachodzi chmurami i dolina tonie w gęstej mgle. Tak zaczyna się Kohelet (Koh 1), w którym hebrajskie słowo hewel znaczy nie tylko bez sensu, ale też parę i mgiełkę, jak u niemowlaka próbującego najeść się zapachem unoszącym się z gorącego batata. Dopiero uczeń dopisujący uwagi na marginesie wykładu przepuszcza przez tę mgłę światło. Posłuchaj, jeśli łapiesz się na tym, że gonisz za czymś, co po dojściu okazuje się parą.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Kaznodzieja mówi: "marność nad marnościami" i opisuje słońce, wiatr i rzeki krążące bez końca (Kaznodziei Salomona 1:1-11). Jaki obraz życia "pod słońcem" wyłania się z tego fragmentu?
- Mówca porównał Przysłowia do szkoły średniej, a Księgę Kaznodziei do uniwersytetu, gdzie wychodzi się z większą liczbą pytań niż odpowiedzi. Dlaczego według ciebie Bóg umieścił w Biblii obie te perspektywy?
- Hebrajskie słowo hevel oznacza parę lub mgłę i jest też imieniem Abla. Co historia Abla i obraz córeczki próbującej zjeść parę z ziemniaka mówią o tym, czego szukamy w rzeczach tego świata?
- W czym dziś najczęściej szukasz sensu i trwałości: w pracy, pieniądzach, dobrym imieniu, a może w czymś innym? Co z tego może okazać się "parą"?
- Kaznodziei Salomona 3:12-13 nazywa jedzenie, picie i radość z pracy darem Boga. Jak zmienia się twoje spojrzenie na codzienne przyjemności, gdy widzisz w nich znaki Bożej dobroci, a nie cel sam w sobie?
- Jaką jedną zwykłą rzecz w tym tygodniu (posiłek, pracę, chwilę z bliskimi) chcesz przeżyć świadomie jako dar od Boga i jak możesz Mu za nią podziękować?
