Czy twój sceptycyzm naprawdę jest twój, czy ktoś cię nim po prostu zaraził? Kazanie prowadzi nas na górę Karmel, gdzie Eliasz nie przekonuje Izraelitów na siłę, lecz proponuje próbę uczciwą wobec obu stron, a potem świadomie utrudnia sobie zadanie, polewając ołtarz wodą w czasie suszy (1 Krl 18). Okazuje się, że prawdę odsłania nie argument, ale próba, a prawda raz rozpoznana zaczyna czegoś od nas wymagać, niezależnie od okoliczności. Posłuchaj, jeśli masz odwagę sprawdzić nie tylko cudze przekonania, ale i własne.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Eliasz pyta lud na Karmelu: „Jak długo będziecie przechylać się na jedną stronę, to na drugą?”, a lud milczy. Co to milczenie mówi o duchowym stanie Izraela w czasach Achaba?
- Eliasz pozwala prorokom Baala wybrać cielca jako pierwszym, a swój ołtarz polewa dwanaście razy wodą. Dlaczego celowo utrudnia sobie próbę i czego to uczy o uczciwym szukaniu prawdy?
- Kaznodzieja pyta, czy nasz sceptycyzm jest naprawdę nasz, czy ktoś nas nim „zaraził”. W jakich obszarach twoje wątpliwości wobec Boga lub wiary mogą być przejęte od innych, a nie sprawdzone?
- W kazaniu pada myśl, że można wygrać dyskusję i wciąż być w błędzie, bo nie argument, lecz próba udowadnia prawdę. Jak reagujesz, gdy ktoś podważa twoją wiarę: próbujesz przegadać czy szukasz uczciwej odpowiedzi?
- Po ogniu z nieba wciąż trwa susza, a Eliasz modli się, choć sługa siedem razy wraca z niczym. Co pomaga ci ufać Bogu, gdy okoliczności się nie zmieniają, mimo że wiesz, co jest prawdą?
- Kazanie kończy się wezwaniem, by żyć tak, jakby prawda o Bogu wciąż coś znaczyła. Jaki jeden konkretny krok zaufania możesz zrobić w tym tygodniu, choć wokół jeszcze nie widać „chmury”?
