Co zrobić, gdy zachwyt pierwszych miesięcy mija, a zostaje proza rachunków, zmęczenia i rozczarowania sobą? To kazanie zabiera nas do ostatniego rozdziału Pieśni nad pieśniami (Pnp 8), gdzie kobieta wychodzi z pustyni wsparta na swoim ukochanym, a miłość opisana jest jako pieczęć na sercu i płomień, którego nie ugaszą wielkie wody. Do tekstu dołączają świadectwa trzech małżeństw z 37, 45 i 46 latami wspólnego życia, które mówią wprost, co im pomagało w kryzysach. Posłuchaj, jeśli chcesz, aby wasze marzenia nie zgubiły się gdzieś między „dawno, dawno temu” a „żyli długo i szczęśliwie”.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Pieśń nad Pieśniami 8:5 opisuje kobietę, która wychodzi z pustyni wsparta na swoim ukochanym. Co pustynia oznaczała dla pierwszych czytelników Starego Testamentu i co ten obraz mówi o roli małżonka?
- Oblubienica prosi: "Połóż mnie jak pieczęć na swoim sercu". Do czego służyła pieczęć w starożytnym Izraelu i co ten obraz mówi o miłości i wierności?
- Tekst mówi, że wielkie wody nie ugaszą miłości, a jej żar to "płomień Pana". Co dla ciebie znaczy, że prawdziwa miłość ma swoje źródło w Bogu i jak to wpływa na przechodzenie przez kryzysy?
- Mówca twierdzi, że okres zakochania to szansa, którą można stracić przez lenistwo i przyzwyczajenie. Gdzie w swoich relacjach widzisz to zagrożenie i co pomaga ci je przezwyciężać?
- Doświadczone pary radziły: nie poddawać się, rozmawiać, modlić się, wybaczać, nie zadawać bólu i nie kłaść się spać pokłóconym. Która z tych rad najbardziej do ciebie przemawia i dlaczego?
- Jakie jedno konkretne działanie możesz podjąć w tym tygodniu, by twoje marzenia o dobrym małżeństwie lub bliskiej relacji stawały się wspomnieniami?
