Czy da się zbudować małżeństwo tak, żeby się nie zawaliło, skoro rozpadu nie planuje nikt, a statystyki są bezlitosne? To kazanie otwiera cykl o Pieśni nad Pieśniami i zamiast analizować cudze porażki, przygląda się oryginałowi: pierwszej pieśni, w której prosta dziewczyna z winnicy i król zachwycają się sobą nawzajem (Pnp 1). Prawdziwa miłość czerpie siłę z charakteru, karmi się czułością i nie znosi pośpiechu, a każde z tych zdań ma bardzo konkretne konsekwencje dla tego, co powiesz dziś swojej żonie albo swojemu mężowi. Posłuchaj, nawet jeśli wydaje ci się, że początek był krzywy.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Sulamitka mówi o sobie: "śniada jestem" i "nie ustrzegłam własnej winnicy". Co te słowa mogły znaczyć dla pierwszych słuchaczy i jak zmienia się jej obraz siebie, gdy nazywa się różą Szaronu?
- Oblubienica zachwyca się imieniem króla, a w Pieśni nad Pieśniami 2:7 pada wezwanie: "Nie budźcie, nie płoszcie miłości, dopóki sama nie zechce". Czego ten fragment uczy o tym, na czym opiera się miłość i jakie ma tempo?
- Kazanie mówi, że prawdziwa miłość czerpie siłę z charakteru, a nie z urody czy portfela. Po czym poznajesz, że czyjś charakter jest budowany na podążaniu za Jezusem?
- Król wypowiada słowa zachwytu i to on nadaje oblubienicy piękno w jej własnych oczach. Jak słowa bliskiej osoby wpływają na twoje poczucie wartości i gdzie szukasz go, gdy tych słów brakuje?
- Mówca ostrzega, że brak czułości otwiera drogę do rozglądania się za kimś innym, a dzieci uczą się od nas, jak traktować współmałżonka. Co w twoim sposobie mówienia o bliskich chcesz zmienić?
- Jaki konkretny gest czułości, na przykład kartkę, SMS albo słowo powiedziane prosto w oczy, bez żadnych oczekiwań, okażesz w tym tygodniu swojemu mężowi, żonie lub bliskiej osobie?
