Prosta dziewczyna pracująca w winnicy, spalona słońcem i przekonana, że nie jest żadną pięknością, zwraca na siebie uwagę samego króla. Od tej sceny zaczyna się nowa seria o Pieśni nad Pieśniami (Pnp 1), biblijnym poemacie o miłości i bliskości, który kaznodzieje zbyt często omijają milczeniem. Kazanie pyta, co naprawdę powinno nas w drugim człowieku pociągać i dlaczego prawdziwa miłość nie znosi pośpiechu. Posłuchaj, niezależnie od tego, na jakim etapie relacji dziś jesteś.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Kobieta z Pieśni nad Pieśniami 1 zachwyca się najpierw imieniem króla, a nie jego wyglądem. Co w tamtej kulturze oznaczało imię i co ten szczegół mówi o tym, co ją do niego przyciągało?
- Bohaterka mówi o sobie "jestem śniada", a potem "jestem różą Saronu, lilią dolin". Co według tekstu i kazania sprawiło, że zmieniło się jej spojrzenie na siebie?
- Kazanie mówi, że prawdziwa miłość swą siłę czerpie z charakteru. Jak odróżnić to, co w drugiej osobie powierzchowne, od tego, co naprawdę się liczy, i jaką rolę odgrywa tu opinia bliskich?
- Kobieta nie chce krążyć z zasłoniętą twarzą przy stadach pasterzy i nie porzuca swojej moralności, żeby zdobyć mężczyznę. Czego uczy cię jej postawa w świecie, który zachęca do szybkiego zdobywania?
- Werset "nie rozbudzajcie, nie ponaglajcie miłości, zanim sama nie zapragnie" zatrzymuje akcję tam, gdzie film pokazałby scenę miłosną. Dlaczego według ciebie prawdziwa miłość nie znosi pośpiechu?
- Komu w tym tygodniu możesz powiedzieć słowa zachwytu, uznania lub czułości, tak jak król mówił do ukochanej, i jak chcesz to zrobić?