Dlaczego właściwie mielibyśmy uwielbiać Boga i co robić, gdy uwielbienie zamienia się w pusty rytuał albo w zwykły odruch, bo tak wypada? Kazanie prowadzi przez Psalm 113, śpiewany przez Izraelitów przy paschalnym stole, i pokazuje Boga, którego imię brzmi: Jestem, który jestem. Ten sam Bóg, większy niż galaktyki, pochyla się nad biedakiem i nad kobietą, na którą nikt inny nie chciał patrzeć. Posłuchaj, jeśli szukasz powodu do uwielbienia głębszego niż tradycja i nastrój chwili.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Psalmy 113-118 Izraelici śpiewali podczas Paschy, wspominając wyjście z Egiptu. Co mogły znaczyć słowa Psalmu 113 dla rodziny, która co roku słuchała historii o wyzwoleniu z niewoli?
- Psalm 113 mówi, że Pan jest wyniesiony ponad niebiosa, a jednocześnie spogląda na ziemię, podnosi biedaka z prochu i niepłodną czyni matką. Co to zestawienie mówi o tym, jaki jest Bóg?
- Kazanie przypomina, że imię Jahwe, "Jestem, który jestem", oznacza Boga, który się nie zmienia i dotrzymuje obietnic. Jak ta prawda wpływa na twoje zaufanie do Niego w porównaniu z zaufaniem do ludzi?
- Mówca ostrzegał, że uwielbienie może stać się pustym zwyczajem, jak u znudzonej rodziny przy kolejnej Passze. Co pomaga ci uwielbiać Boga świadomie, a nie dlatego, że tak wypada?
- Królowa Wiktoria po prostu płakała razem z kobietą, która straciła dziecko. W jakiej sytuacji doświadczasz tego, że Bóg pochyla się nad tobą w słabości lub bezradności?
- Za jaką konkretną cechę Boga lub za jakie Jego działanie w twoim życiu chcesz w tym tygodniu świadomie oddać Mu chwałę i jak możesz to zrobić?