Sześciolatek zasłonił własnym ciałem młodszą siostrę przed atakującym psem i wyszedł ze szpitala z dziewięćdziesięcioma szwami, a potem powiedział, że jeśli ktoś miał umrzeć, to powinien być on. Od takiego zachwytu nad moralnym pięknem zaczyna się rozważanie psalmu 113 (Ps 113) i frazy święć się imię twoje z Modlitwy Pańskiej. Mówczyni prowadzi nas przez imiona, którymi Bóg objawiał się Izraelowi, i przez własne świadectwa z Ukrainy o Bogu, który podnosi ubogiego z prochu. Posłuchaj i zobacz, dlaczego każda modlitwa sprowadza się do jednej prośby.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Psalm 113 był śpiewany przez Izraelitów podczas Paschy. Jak wspomnienie wyjścia z Egiptu pomaga zrozumieć jego wezwanie do chwalenia imienia Pana?
- Psalmista pyta: „Któż jest jak Pan, nasz Bóg?”, a potem opisuje, jak Bóg podnosi biedaka z prochu i sadza go wśród książąt. Co te dwa obrazy razem mówią o Bogu?
- W kazaniu padło, że imiona Boga, objawiane na przykład Mojżeszowi, odsłaniają Jego charakter. Którego „imienia” Boga, takiego jak Wszechmogący, Miłosierny czy Wierny, doświadczasz osobiście i w jakiej sytuacji?
- Kateryna opowiedziała, jak Bóg odpowiedział na modlitwę o uwolnienie jej brata i jak zatroszczył się o osiemnastoosobową rodzinę z Ukrainy. Gdzie dostrzegasz w swoim życiu Boga, który odwraca ludzki porządek i podnosi tych, którzy są na marginesie?
- Mówczyni przytoczyła myśl, że każdą modlitwę można streścić słowami „Boże, uświęć swoje imię”. Jak to zmienia sposób, w jaki prosisz Boga o swoje potrzeby lub modlisz się za innych?
- Jak w tym tygodniu możesz modlić się Modlitwą Pańską, dodając po każdym zdaniu „uświęć swoje imię”, i co chcesz przy tym oddać Bogu?
