Sędziwy Einstein szukał w pociągu zgubionego biletu nie dlatego, że nie wiedział, kim jest, lecz dlatego, że nie pamiętał, dokąd jedzie. Tą anegdotą Władysław Dwulat otwiera osobiste rozważanie na 35-lecie Misji Proem: wspomina ludzi i pokolenia wiary, którym wiele zawdzięcza, oraz werset prowadzący go przez lata służby, „Pouczę ciebie i wskażę ci drogę, którą masz iść” (Ps 32). To świadectwo wdzięczności Bogu i ludziom, ale też przypomnienie, że ważniejsze od tego, skąd pochodzimy, jest to, dokąd zmierzamy. Posłuchaj i sprawdź, czy znasz kierunek swojej podróży.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Werset, który mówca nazywa przewodnim dla swojego życia, brzmi: "Pouczę cię i wskażę ci drogę, którą masz iść, będę ci służył radą, a oko moje spocznie na tobie". Co ta obietnica mówi o tym, jak Bóg prowadzi człowieka?
- W kazaniu pada zachęta: "Pamiętajcie na wodzów waszych, którzy wam głosili słowo Boże, naśladujcie wiarę ich", połączona ze słowami, że Jezus Chrystus jest ten sam wczoraj, dziś i na wieki. Jak te dwie myśli się ze sobą łączą?
- Einstein w pociągu wiedział, kim jest, ale nie pamiętał, dokąd jedzie. Dlaczego według kazania pytanie "dokąd" jest ważniejsze niż "skąd" i "kim jesteśmy"?
- Mówca twierdzi, że szukanie drogi to nie realizowanie własnych marzeń ani coaching, lecz słuchanie Bożego słowa, które czasem płynie z ust najmniejszych. Od kogo uczysz się wiary i za kogo z nich jesteś dziś Bogu wdzięczny?
- Kazanie ostrzega przed szukaniem tożsamości i satysfakcji w pracy czy służbie, bo nasza tożsamość jest w Chrystusie. Gdzie najłatwiej ci utożsamić się z tym, co robisz, i co może pomóc ci to zmienić?
- Bob Russell pytał mówcę, kiedy ostatnio dzielił się ewangelią. Kiedy ostatnio zdarzyło ci się opowiedzieć komuś o miłości Chrystusa i komu chcesz o niej powiedzieć w tym tygodniu?
