Jedno hebrajskie słowo, dajenu, czyli nam wystarczy, od tysiąca lat wraca w żydowskiej pieśni paschalnej jako wyliczanka Bożej dobroci. Gość z Ohio bierze je za klucz do rozmowy o wdzięczności i o tym, co Paweł pisał Filipianom i Tymoteuszowi (Flp 2, 1 Tm 6) o życiu bez narzekania. Kazanie prowadzi od drobnych darów, których nie zauważamy, do trudniejszego pytania: co robić, gdy Bóg powołuje cię do czegoś, do czego czujesz się kompletnie nieprzygotowany. Posłuchaj, dlaczego skoro Jezus jest wystarczający, ty także jesteś wystarczający.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł w Liście do Filipian 2 wzywa, by czynić wszystko bez narzekania i świecić jak gwiazdy pośród zepsutego pokolenia. Jak według ciebie wdzięczność i brak narzekania stają się świadectwem dla otoczenia?
- Filip prosi w Ewangelii Jana 14: "Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy", a Jezus daje uczniom znacznie więcej, m.in. obietnicę Ducha Świętego. Co ta rozmowa mówi o tym, kim jest Jezus i jak Bóg odpowiada na nasze prośby?
- Żydowska pieśń paschalna "Dajenu" powtarza: "to by nam wystarczyło". Jak brzmiałaby twoja własna "Dajenu", czyli za jakie, pozornie małe, Boże dary w twojej duchowej drodze jesteś wdzięczny?
- Paweł pisze, że pobożność połączona z umiarem jest prawdziwym zyskiem, a mając strawę i odzienie, możemy być zadowoleni. Co najczęściej odbiera ci zadowolenie i sprawia, że chcesz więcej i lepiej?
- Mojżesz i Jeremiasz tłumaczyli Bogu, że się nie nadają, a Paweł usłyszał: "Wystarczy ci moja łaska". W jakiej dziedzinie życia czujesz się dziś niewystarczająco przygotowanym człowiekiem i co zmienia prawda, że twoja zdolność pochodzi od Boga?
- Mówca zachęcał do napisania osobistego, jednozdaniowego określenia misji i wybrania werset na życiowe motto. Jak mogłoby brzmieć twoje i jaki pierwszy krok w jego kierunku możesz zrobić w tym tygodniu?
