Wolni, wolni, nareszcie wolni, słowa starej pieśni niewolników, które wybrzmiały w mowie Martina Luthera Kinga, brzmią jak okrzyk Apostoła Pawła po trzech rozdziałach najczarniejszej diagnozy człowieka. Kazanie zatrzymuje się na chwilę świętowania i rozkłada na części nową tożsamość, którą Bóg daje w Chrystusie: pokój z Bogiem, pojednanie, łaskę, nadzieję i miłość (Rz 5). Jest tu również uczciwe słowo o tym, dlaczego wiara nie oznacza końca trudności i skąd bierze się siła, by stawić im czoła. Posłuchaj i sprawdź, które z tych zdań o tobie samym najbardziej dziś potrzebujesz usłyszeć.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł zestawia w Liście do Rzymian 5:12-21 Adama i Jezusa. Co według tego fragmentu przyniosło światu nieposłuszeństwo jednego człowieka, a co posłuszeństwo drugiego?
- Jak rozumiesz słowa z Rzymian 5:8, że Bóg okazał swoją miłość, gdy jeszcze byliśmy grzesznikami? Co to mówi o tym, czy Bóg kocha warunkowo?
- Kazanie odróżniało pokój z Bogiem od pojednania z Nim, posługując się obrazem końca wojny i przebaczenia w relacjach. Czym według ciebie jest ta różnica i co ona zmienia w twojej relacji z Bogiem?
- Paweł pisze, że w łasce niewzruszenie stoimy, a nie tylko kiedyś jej doświadczyliśmy. Jak wyglądałby twój dzień, gdyby budzić się bez poczucia winy, w przekonaniu o tej łasce?
- Mówca stanowczo odrzucił naukę, że chrześcijanina nie spotyka nic złego. Jak w twoim życiu trudności prowadziły do wytrwałości, siły charakteru i nadziei?
- Które z wymienionych elementów nowej tożsamości (pokój, pojednanie, łaska, nadzieja, miłość Boga, nowe życie) szczególnie do ciebie dziś przemawia i jak możesz w tym tygodniu wyrazić za nie Bogu wdzięczność?