Mężczyzna na lotnisku ma trzy minuty przy taśmie kontroli bezpieczeństwa, i przez lata z tych trzech minut buduje przyjaźń, która zmienia czyjeś życie i wieczność. Ta historia jest sercem rozważania końcówki Listu do Kolosan, gdzie Paweł, sam siedząc w więzieniu, prosi nie o otwarcie drzwi celi, lecz o otwarte drzwi dla Ewangelii (Kol 4). Kazanie pokazuje trzecią drogę wobec świata: ani izolacja, ani asymilacja, lecz mądre wykorzystanie czasu i słów zaprawionych solą. Posłuchaj, jeśli szukasz sposobu na rozmowę z tymi, którzy mieszkają blisko, a od Boga są daleko.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł, siedząc w więzieniu, nie prosi o otwarcie drzwi celi, tylko o otwarte drzwi dla słowa (Kolosan 4:3). Co ta prośba mówi o jego priorytetach i o tym, czym żył?
- Co dla pierwszych chrześcijan, oskarżanych o ateizm, kanibalizm i niemoralność, mogło znaczyć wezwanie, by postępować mądrze wobec osób spoza wspólnoty i mówić uprzejmie?
- Kazanie opisuje dwie skrajne postawy wobec świata: izolację i asymilację. Która z nich jest ci bliższa i co pomaga ci iść drogą misji i relacji?
- Historia dwóch kobiet, z których jedna wyjechała do Ekwadoru, a druga została, pokazuje, że można być częścią misji bez wyjazdu. Jak twoja modlitwa może włączać cię w misję wśród dalekich?
- Paweł porównuje wykorzystanie okazji do zakupu na promocji, za który trzeba zapłacić. Jaki koszt najtrudniej ci ponieść, gdy pojawia się okazja do rozmowy o Jezusie?
- Bob przez lata wykorzystywał po 3 minuty na lotnisku, by budować przyjaźń z Adrianem. Kto jest w twoim otoczeniu takim Adrianem i jak w tym tygodniu możesz sprawić, by twoja mowa była uprzejma i zaprawiona solą?
