Dlaczego tak łatwo mówić o Bogu wśród swoich, a tak trudno powiedzieć o Nim jedno zdanie sąsiadowi albo koledze z pracy? To kazanie zatrzymuje się przy słowach Jezusa, który posyła uczniów jak owce między wilki i uczciwie uprzedza ich, ile to będzie kosztować (Mt 10). Historie chrześcijan więzionych w Iranie i Chinach zestawione są tu z naszym najgorszym scenariuszem, którym zwykle jest zwykłe nie, dziękuję. Posłuchaj, jeśli chcesz zobaczyć, co naprawdę trzyma cię w strefie komfortu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus posyła uczniów "jak owce między wilki" i każe im być przebiegłymi jak węże i niewinnymi jak gołębie (Mateusza 10:16). Co według ciebie oznacza połączenie tych dwóch cech w praktyce?
- W Mateusza 10:28-31 Jezus podaje powody, dla których uczniowie nie mają się bać ludzi: wróble, policzone włosy, Ten, który może zgubić duszę. Który z tych argumentów najbardziej do ciebie przemawia i dlaczego?
- Kazanie zachęca, by ludzi nieprzychylnych wierze, także z własnej rodziny, traktować nie jak wrogów, ale jak ofiary wroga. Jak takie spojrzenie zmienia twoją postawę wobec nich?
- Mówca zauważył, że w Polsce najgorsze, co może nas spotkać, to odmowa rozmowy o sprawach duchowych. Dlaczego mimo to tak trudno ci mówić o swojej wierze?
- Jak rozumiesz myśl z nagrobka szkockiego duchownego, że ktoś bał się Boga tak bardzo, że nie bał się stanąć przed żadnym człowiekiem?
- Kto w twoim otoczeniu przychodzi ci na myśl, gdy słyszysz o wyjściu ze strefy komfortu: telefon, prośba o wybaczenie, gest przyjaźni albo rozmowa o wierze? Jaki krok możesz zrobić w tym tygodniu?
