Przy sadzawce Betesda leżały tłumy chorych, którzy latami czekali na poruszenie wody, a jeden z nich czekał trzydzieści osiem lat i nigdy nie zdążył pierwszy. To właśnie jego Jezus wybiera z tłumu i uzdrawia jednym słowem, nie pytając o zasługi (J 5). Kazanie pokazuje, jak nasze mocne przekonania, także te religijne, potrafią zasłonić dobro, które Bóg czyni tuż obok nas, tak jak zasłoniły je obrońcom szabatu. Posłuchaj, jeśli czekasz na Boga, który przychodzi po swojemu, a nie po naszemu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jak wyglądało życie człowieka chorego od 38 lat przy sadzawce Betesda i dlaczego pytanie Jezusa "Chcesz być zdrowy?" mogło brzmieć dla niego dziwnie?
- Dlaczego przywódcy religijni nie cieszyli się z uzdrowienia, a zauważyli jedynie, że człowiek niesie posłanie w szabat? Co Jezus chciał im pokazać słowami z Jana 5:17?
- Jezus uzdrowił człowieka nie wodą sadzawki ani nie dzięki spełnieniu warunków, ale mocą swojego słowa. Co ta różnica mówi o tym, jak Bóg przychodzi do ludzi dzisiaj?
- Jezus mówi uzdrowionemu: "Nie grzesz więcej, aby nie stało się coś gorszego". Co według kazania może być gorsze od 38 lat choroby i dlaczego zbawienie jest ważniejsze niż zdrowie?
- W jakich sytuacjach twoje silne przekonania, zasady lub oczekiwania wobec Boga i bliskich sprawiają, że trudno ci dostrzec dobro, które dzieje się obok ciebie?
- Gdzie w tym tygodniu możesz postawić człowieka ponad regułami albo zaufać Jezusowi, gdy działa inaczej, niż się tego spodziewasz?
