Wesele w pełni, goście się bawią, i wtedy padają trzy słowa, które w tamtej kulturze zapowiadały wstyd ciągnący się przez pokolenia: wina nie mają. Od tej sceny zaczyna się rozważanie pierwszego znaku Jezusa w Kanie Galilejskiej (J 2), w którym sześć kamiennych stągwi do rytualnych obmyć staje się czymś więcej niż tłem cudu. Kazanie prowadzi od zaskakująco szorstkiej rozmowy Jezusa z matką aż do uczty zapowiadanej przez proroka Izajasza. Posłuchaj, jeśli w twoim życiu właśnie zabrakło wina i potrzebujesz przedsmaku tego, co najlepsze.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jakie konsekwencje groziły rodzinie pana młodego w kulturze wstydu, gdy na weselu zabrakło wina, i jak zmienia to twoje odczytanie słów Marii z Jana 2:3?
- Dlaczego, twoim zdaniem, Jan zwraca uwagę, że wino powstało właśnie z wody w sześciu stągwiach używanych do rytualnego oczyszczania, i co ten szczegół mówi o tym, co przynosi Jezus?
- Jezus odpowiada matce: "Jeszcze nie nadeszła moja godzina". Co mówi to o Jego misji i o tym, kto wyznacza Jej plan, skoro ta godzina ostatecznie prowadzi do krzyża?
- Maria mówi do sług: "Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie". Gdzie w twoim życiu Jezus prosi cię dziś o posłuszeństwo, choć jeszcze nie widzisz, co z tego wyniknie?
- Kaznodzieja mówi, że wesele w Kanie zapowiada ucztę weselną Baranka, gdzie najlepsze wino jest zachowane na koniec. Jak ta nadzieja wpływa na sposób, w jaki przeżywasz niedoskonałość, choroby i cierpienie teraz?
- W jakiej konkretnej relacji lub sytuacji tego tygodnia możesz zaprosić Jezusa, aby dał ci przedsmak przemiany tego, co kruche i niedoskonałe?
