W samo południe, gdy nikt nie chodzi po wodę, do studni Jakuba przychodzi samotna kobieta, niosąc dzban i historię zbyt ciężką, by opowiadać ją w mieście. Kazanie prowadzi przez rozmowę, w której Jezus przekracza kolejne granice: narodowe, społeczne, religijne, obyczajowe, aż po najtrudniejszą, granicę ludzkiego wstydu (J 4). Okazuje się, że jej pragnienie nowego początku miało głębsze źródło, niż sama potrafiła nazwać. Posłuchaj i zastanów się, do jakiej Samarii może prowadzić cię dzisiaj Jezus.
Ta jedna rozmowa
Jeden na jeden
Kto nie chciałby móc zmienić świat na lepsze? Choć tej ostatecznej zmiany dokona sam Bóg, to w Jego planie jest miejsce dla każdego z nas, ponieważ chce On posłużyć się każdym. A sam Jezus dał nam przykład jak możemy to robić. Kiedy przyglądamy się temu w jaki sposób Jezus oddziaływał na swoje otoczenie, odkrywamy, że choć często był otoczony przez tłumy, to zawsze zwracał uwagę na jednostki. Jego sposób to: jeden na jeden. Jak więc wykorzystać to jedno spotkanie, jeden posiłek, jedną rozmowę, aby jeden człowiek mógł doświadczyć dobroci samego Boga?
Zobacz całą serię
12 kazań
