Nikogo nie zabijasz, ale ile razy w tym tygodniu zdarzyło ci się pragnąć, żeby ktoś po prostu zniknął z twojego pola widzenia? W dalszej części Kazania na Górze (Mt 5) Jezus zestawia gniew z zabójstwem i przesuwa Boże prawo z zewnętrznych czynów do wnętrza serca, bo słowa wypowiedziane w złości zostawiają ślad jak gwoździe wbite w płot. Kazanie mówi też o czymś trudniejszym niż powstrzymanie gniewu: o obowiązku pójścia pierwszym i pojednania, zanim wrócisz oddać Bogu chwałę. Posłuchaj, jeśli nosisz w sobie odłożony gniew, który prędzej czy później wybuchnie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus mówi w Mateusza 5:17-20, że nie przyszedł unieważnić Prawa, ale je wypełnić, a sprawiedliwość Jego uczniów ma przewyższać sprawiedliwość faryzeuszy. Jak rozumiesz tę wyższą sprawiedliwość?
- Dlaczego według Jezusa gniew, poniżanie i nazwanie kogoś głupcem stoją tak blisko zabójstwa? Jak mogli to przyjąć słuchacze, którzy uważali, że przykazanie ich nie dotyczy?
- Historia ze szpitalnego parkingu pokazuje, że łatwiej przestrzegać reguł niż postępować właściwie. W jakich sytuacjach ty zadowalasz się zewnętrzną poprawnością zamiast troski o serce i drugiego człowieka?
- Opowieść o gwoździach wbijanych w płot przypomina, że słowa wypowiedziane w złości zostawiają trwałe dziury. Co pomaga ci zatrzymać się, na przykład na te kilka minut, zanim coś powiesz lub napiszesz w internecie?
- Jezus każe zostawić dar przed ołtarzem i najpierw pojednać się z bratem. Dlaczego relacja z drugim człowiekiem jest dla Boga ważniejsza niż nasza próba zrównoważenia krzywdy religijnymi uczynkami?
- Kto przychodzi ci na myśl, gdy słyszysz o niewybuchu dawnego gniewu albo o osobie, która ma coś przeciwko tobie? Jaki pierwszy krok w stronę pojednania możesz zrobić w tym tygodniu?
