Na zatłoczonych boiskach Venice Beach obowiązuje twarda zasada: albo jesteś stąd i grasz, albo po prostu odchodzisz. Od tego wspomnienia kazanie przechodzi do pytania zadanego wprost, czy do Boga naprawdę może przyjść każdy? Odpowiedzią są dwie sąsiadujące ze sobą historie z Ewangelii Mateusza (Mt 15): rozmowa Jezusa z Kananejką, która prosi jedynie o okruchy, oraz nakarmienie czterech tysięcy po pogańskiej stronie jeziora. Posłuchaj, jeśli kiedykolwiek zdarzyło ci się myśleć, że najpierw musisz się do Boga nadawać.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Dlaczego słowa Jezusa o chlebie dla dzieci i szczeniętach brzmią dla nas tak szorstko i jak mogła je rozumieć kobieta kananejska, która w swojej kulturze traktowała psy jak domowników?
- Mateusz umieszcza obok siebie spotkanie z kananejką i nakarmienie czterech tysięcy ludzi po pogańskiej stronie jeziora. Czego te dwie historie razem uczą o tym, do kogo przyszedł Jezus?
- Kobieta odpowiada: "Tak, Panie", a mimo to wierzy, że wystarczy jej okruch łaski. Co w jej postawie sprawiło, że Jezus nazwał jej wiarę wielką?
- Która skrajność jest ci bliższa: roszczeniowość, jakby Bóg był nam coś winien, czy przekonanie, że twój grzech jest większy niż Boże miłosierdzie? Jak to się u ciebie przejawia?
- Jak przyjmujesz te momenty, gdy Jezus milczy wobec twojej modlitwy, i co historia kananejki mówi ci o takich chwilach?
- Kobieta z historii o kawie z Natalią zmieniała się powoli, przez wiele tygodni. Kogo z twojego otoczenia możesz w tym tygodniu zaprosić do stołu Jezusa i jak cierpliwie mu towarzyszyć?
