Dziecko rysuje węża boa, który połknął słonia, a dorośli widzą tylko kapelusz, nie potrafią dostrzec tego, co ukryte pod powierzchnią. Ten obraz z Małego Księcia otwiera ostatnie kazanie z serii o duchowości, oparte na piątym rozdziale Listu do Efezjan (Ef 5). Paweł pisze nie do duchownych, ale do zwykłych ludzi, i pokazuje, że duchowość poznaje się po mądrości, po tym, czym się napełniamy, i po wdzięczności, która potrafi śpiewać nawet w trudzie. Posłuchaj i zobacz, jak wygląda człowiek duchowy, gdy spojrzeć głębiej niż na kapelusz.
Jak wygląda człowiek duchowy?
Duchowy - czyli jaki?
Co mamy na myśli, kiedy mówimy, że coś jest „duchowe” albo nie? W dzisiejszym świecie to słowo narosło wielością znaczeń i skojarzeń. Tymczasem Pismo Święte pokazuje nam, że wszystko, co robimy z naszym życiem, ma duchowy charakter, „cokolwiek czynicie, wszystko to czyńcie na chwałę Boga” (1 Kor. 10:31) i powinno być odzwierciedleniem Jego natury. W jaki sposób zatem to, co robimy, może odzwierciedlać trynitarną naturę Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego?
Zobacz całą serię
20 kazań
