Kto z nas nie chciałby choć raz przeżyć czegoś ponadnaturalnego, zobaczyć cud, usłyszeć Boży głos, doświadczyć czegoś, czego nie da się wyjaśnić? To kazanie prowadzi przez 12 i 13 rozdział Pierwszego Listu do Koryntian i pyta, po co Bóg w ogóle rozdaje dary duchowe oraz skąd wiadomo, że pochodzą właśnie od niego. Okazuje się, że dar nie jest nagrodą za pobożność ani powodem do dumy, lecz czymś danym jednemu z myślą o wielu, i bez miłości traci cały swój sens. Posłuchaj, jeśli szukasz swojego miejsca i swojego obdarowania we wspólnocie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Koryntianom ich pogańską przeszłość w mieście pełnym kultów i transów. Jak według 1 Koryntian 12:1-3 mieli odróżniać to, co pochodzi od Ducha Świętego, od innych zjawisk duchowych?
- Dlaczego Paweł umieszcza hymn o miłości z 1 Koryntian 13 w kontekście darów duchowych, a nie małżeństwa, i co to zmienia w rozumieniu tego tekstu?
- Kazanie mówi, że szczere wyznanie "Jezus jest Panem" jest dowodem działania Ducha Świętego. Jak ta prawda odpowiada na lęk, że bez przeżycia czegoś ponadnaturalnego czegoś w wierze brakuje?
- Bóg daje dary według własnej woli i dla wspólnej korzyści, a nie jako nagrodę za pobożność. Jak to wpływa na twoje porównywanie się z innymi wierzącymi, zarówno w kompleksach, jak i w wywyższaniu się?
- Historia Petera Parkera pokazuje dary używane dla zabawy, imponowania i pieniędzy. W jaki sposób nawet dobre dary i służba mogą w kościele zacząć budować ego zamiast służyć innym z miłości?
- Jakie obdarowanie lub smykałkę widzisz u siebie i jaki jeden konkretny krok możesz zrobić w tym tygodniu, żeby użyć go dla dobra wspólnoty lub osób, które jeszcze nie znają Jezusa?
