Dziecko rysuje węża boa, który połknął słonia, a dorośli widzą tylko kapelusz, nie potrafią dostrzec tego, co ukryte pod powierzchnią. Ten obraz z Małego Księcia otwiera ostatnie kazanie z serii o duchowości, oparte na piątym rozdziale Listu do Efezjan (Ef 5). Paweł pisze nie do duchownych, ale do zwykłych ludzi, i pokazuje, że duchowość poznaje się po mądrości, po tym, czym się napełniamy, i po wdzięczności, która potrafi śpiewać nawet w trudzie. Posłuchaj i zobacz, jak wygląda człowiek duchowy, gdy spojrzeć głębiej niż na kapelusz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł pisze o mądrych, którzy „wykupują czas”, a słowo to oznaczało wykup niewolnika na targu. Co ten obraz mówi o tym, jak mamy traktować swój czas w trudnych czasach?
- Dlaczego Paweł w Efezjan 5:18 zestawia upijanie się winem z napełnianiem Duchem Świętym? Co łączy te dwa obrazy, a co je różni?
- Kazanie zaczyna się od rysunku z Małego Księcia: dorośli widzą kapelusz zamiast węża boa. Jakie powierzchowne obrazy człowieka duchowego spotykasz wokół siebie i czym różnią się od tego, co opisuje Paweł?
- Historia o złym paliwie pokazuje, że silnik może zapalić, a mimo to się zniszczyć. Czym, poza alkoholem, ludzie napełniają swoje życie, choć z zewnątrz wszystko wydaje się działać?
- Co pomaga ci robić miejsce dla Ducha Świętego w zwykłym dniu, w domu, w pracy czy w szkole, i co czasem warto ująć, żeby On mógł do ciebie mówić?
- Każdego ranka czekają dwa pociągi: narzekania i wdzięczności. W jakiej konkretnej sytuacji tego tygodnia chcesz świadomie wybrać wdzięczność i jak to może wyglądać?
