Czy zdarza ci się mierzyć swoją wartość tym, co udało ci się osiągnąć? To kazanie prowadzi do Koryntu, miasta, w którym sukces był jedyną walutą, a kościół zaczął traktować dary Ducha jak kolejne pozycje w życiorysie (1 Kor 12 i 14). Paweł przypomina, że dary zostały dane dla wspólnego dobra, a spina je wszystkie jedno: miłość, która nie szuka własnej korzyści. Posłuchaj i sprawdź, komu naprawdę służą dziś twoje talenty.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł pisze w 1 Koryntian 12:4-11, że dary są różne, ale Duch ten sam, i że są dane dla wspólnego dobra. Dlaczego te słowa były tak wymagające dla wierzących z Koryntu, miasta nastawionego na osobisty sukces?
- Według 1 Koryntian 14 wszystko w czasie spotkania ma służyć zbudowaniu, bo Bóg nie jest Bogiem zamieszania, ale pokoju. Co sposób uwielbienia mówi o naturze Boga, któremu oddajemy cześć?
- Mówca porównał używanie darów tylko dla siebie do osoby, która chwali się nowymi ubraniami i samochodem, a jej dzieci chodzą w łachmanach. Gdzie dostrzegasz u siebie pokusę traktowania darów jak pozycji w CV?
- Kazanie przypomina, że także Judasz dokonywał cudów, a Bóg może działać przez nas więcej, niż pozwala na to nasza wierność. Dlaczego skuteczna służba nie jest dowodem dojrzałości i jaka część twojego życia czeka jeszcze na podporządkowanie Jezusowi?
- Jak 1 Koryntian 13:4-8 zmienia twoje patrzenie na dary mniej widoczne, takie jak zachęta, hojność czy modlitwa w domu, w porównaniu z darami spektakularnymi?
- W jakiej konkretnej sytuacji w tym tygodniu możesz użyć swojego daru, hojności, gościnności lub czasu tak, by nikt tego nie zauważył, a inni zostali zbudowani?
