Czy mówienie o Duchu Świętym nie brzmi czasem jak opowieść przedszkolaka o wymyślonym przyjacielu, którego nikt poza nim nie widzi? To kazanie zabiera nas na ostatnią wieczerzę, gdzie Jezus obiecuje uczniom innego Opiekuna, Ducha prawdy, który nie ma być Bogiem obok nas, ale Bogiem w nas (J 14). Rozważanie pokazuje, że Duch Święty nie jest bezosobową mocą, lecz osobą, która uczy, przypomina i sprawia, że rozsypane puzzle naszej wiedzy o Jezusie wreszcie układają się w jeden obraz. Posłuchaj i zobacz, co znaczy być takim jak Jezus tam, gdzie właśnie mieszkasz.
Niewidzialny Opiekun
Duchowy - czyli jaki?
Co mamy na myśli, kiedy mówimy, że coś jest „duchowe” albo nie? W dzisiejszym świecie to słowo narosło wielością znaczeń i skojarzeń. Tymczasem Pismo Święte pokazuje nam, że wszystko, co robimy z naszym życiem, ma duchowy charakter, „cokolwiek czynicie, wszystko to czyńcie na chwałę Boga” (1 Kor. 10:31) i powinno być odzwierciedleniem Jego natury. W jaki sposób zatem to, co robimy, może odzwierciedlać trynitarną naturę Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego?
Zobacz całą serię
20 kazań
