Prorok dostaje od Boga zupełnie jasne polecenie i natychmiast kupuje bilet w dokładnie przeciwną stronę, na koniec ówczesnego świata. Historia Jonasza (Jon 1-4) to opowieść o proroku na opak: poganie modlą się, gdy on śpi, całe wielkie miasto się nawraca, a on się wścieka. Kazanie pyta, dlaczego uciekamy od misji powierzonej każdemu z nas i co się dzieje, gdy nasze serce nie jest zgodne z sercem Boga. Posłuchaj i zastanów się, gdzie jest twoja Niniwa.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Jonasza 3 cała Niniwa, od króla po zwierzęta, odpowiada pokutą na jedno krótkie zdanie proroka. Co ta reakcja mówi o mocy Bożego słowa, skoro nie wynikała z zapału ani zdolności Jonasza?
- W Jonasza 4:2 Jonasz wścieka się właśnie dlatego, że Bóg jest łaskawy, miłosierny i cierpliwy. Dlaczego dla Izraelity Boże miłosierdzie wobec okrutnej Asyrii mogło być tak trudne do przyjęcia?
- Księga kończy się Bożym pytaniem o krzew rycynusowy i o mieszkańców Niniwy, na które nie pada odpowiedź. Co to pytanie odsłania w sercu Jonasza i jak ty na nie odpowiadasz?
- Mówca wymienia wymówki: to nie mój dar, brak mi wiedzy, nie mam czasu, boję się wyśmiania. Która z nich jest ci najbliższa i co w historii Jonasza ją podważa?
- Według kazania prawdziwym problemem Jonasza było serce niezgodne z sercem Boga, pełnym współczucia dla ginących. Wobec kogo najtrudniej ci okazać takie współczucie i dlaczego?
- Gdzie jest twoja Niniwa: kto w twoim otoczeniu nie zna Jezusa i jak możesz w tym tygodniu podzielić się z tą osobą tym, co Bóg zrobił w twoim życiu?
