Stara piosenka pyta: „zostać czy odejść?”, i to samo pytanie wraca za każdym razem, gdy stajemy przed decyzją o zaangażowaniu się w coś większego niż my. Kazanie prowadzi nas do Ur i Haranu, gdzie 75-letni Abram bez dzieci i bez gwarancji słyszy wezwanie, by zostawić wszystko i pójść do kraju, którego nie zna (Rdz 12). To właśnie od jego „idę” zaczyna się historia Bożego planu odkupienia, która przez pokolenia dociera aż do nas. Posłuchaj i zastanów się, czy dziś potrafisz zaufać Bogu na tyle, by zrobić krok w nieznane.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Rodzaju 12:1-9 Bóg każe Abramowi zostawić ziemię, ród i dom ojca, a obiecuje mu wielki naród i błogosławieństwo dla wszystkich ludów. Co w tej obietnicy mogło brzmieć nieprawdopodobnie dla bezdzietnego 75-latka?
- Po dotarciu do Kanaanu Abram zastaje tam Kananejczyków, a mimo to buduje ołtarze i wzywa imienia Pana. Czego uczy cię jego reakcja na sytuację, gdy obietnica jeszcze się nie spełnia?
- Mówca zauważa, że Abram zabrał ze sobą Lota i czasem brał sprawy w swoje ręce, a jednak Bóg go prowadził. Jak ta niedoskonałość Abrama wpływa na twoje myślenie o własnym posłuszeństwie Bogu?
- Kazanie pokazuje, że od decyzji Abrama zaczyna się historia Bożego planu zbawienia, która prowadzi do Jezusa i trwa w kościele do dziś. Co zmienia w tobie świadomość, że możesz być częścią tej samej historii?
- Mówca porównał zaangażowanie w życie z Bogiem do ćwiczenia, w którym z zawiązanymi oczami rzucasz się do tyłu i ufasz, że ktoś cię złapie. Co najbardziej utrudnia ci taki krok zaufania wobec Boga?
- Pytanie z kazania brzmiało: zostać czy iść. W jakiej konkretnej dziedzinie życia lub służby w kościele czujesz w tym tygodniu zaproszenie, by przestać być tylko obserwatorem?
