Spacery po kołobrzeskiej plaży i dziadek opowiadający wciąż te same historie, od tego wspomnienia zaczyna się seria o ludziach, którzy włączyli się w historię pisaną przez Boga. Pierwszy jest siedemdziesięciopięcioletni Abram, bezdzietny mieszkaniec wielobożnej Mezopotamii, który słyszy: wyjdź, zostaw i idź do ziemi, którą ci wskażę (Rdz 12). Kazanie pokazuje, że Bóg wybiera, kogo chce, a wiara Abrama nie była ideą, lecz drogą i zbudowanym ołtarzem, uwielbieniem, zanim spełniła się choćby jedna obietnica. Posłuchaj, jeśli czekasz na coś, czego wciąż nie widzisz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Księdze Rodzaju 12:1-9 Bóg mówi Abramowi: wyjdź, zostaw i idź do ziemi, którą ci wskażę. Co w tej obietnicy po ludzku nie miało sensu, biorąc pod uwagę wiek Abrama i bezpłodność Saraj?
- Na tle historii od Kaina i Abla po wieżę Babel Abram w Kanaanie buduje ołtarze. Co mówi ten kontrast o tym, czego Bóg szuka w człowieku?
- Mówca podkreśla, że Bóg wybrał Abrama nie za jego zasługi, ale dlatego, że tak chciał. Jak ta prawda zmienia twoje myślenie o tym, czy nadajesz się do udziału w Bożej historii?
- Kazanie przywołuje słowa Bonhoeffera: tylko posłuszny wierzy. W jakich codziennych wyborach najłatwiej ci oddzielić wiarę od posłuszeństwa?
- Abram uwielbia Boga, zanim spełniła się którakolwiek z obietnic. Co sprawia ci trudność w oddawaniu Bogu chwały za to, kim jest, a nie za to, co dla ciebie zrobi?
- Na co obecnie czekasz w swoim życiu i jak możesz w tym tygodniu, podobnie jak Abram, zbudować swój ołtarz uwielbienia i zrobić jeden konkretny krok posłuszeństwa?
