Na kazachskim stepie, przy jedynej studni, ciężarówki zostawiły trzydzieści polskich rodzin, a Łucja i Stanisław tej pierwszej nocy zrozumieli, jakim skarbem była odebrana im ojczyzna. Ta historia otwiera rozważanie o dwóch i pół pokoleniach Izraela, które nad Jordanem zbudowały ołtarz-świadek, by ich dzieci nie usłyszały kiedyś: nie macie nic wspólnego z Panem (Joz 22). Kazanie pyta, jakim miejscem najdroższym jest dla nas Boże królestwo i co robimy, by żyły w nim także następne pokolenia. Posłuchaj i sprawdź, jakiej marki jest twoje świadectwo wierności Bogu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Dlaczego pokolenia z zachodniego brzegu Jordanu zareagowały na ołtarz Rubenitów, Gadytów i połowy pokolenia Manassesa tak gwałtownie, przypominając grzech w Peor i Akana?
- Jakie wyjaśnienie dały dwa i pół pokolenia i dlaczego ołtarz nazwano świadkiem, że tylko Pan jest Bogiem?
- Łucja i Stanisław postanowili, że choć wyrwano ich z ojczyzny, nie pozwolą wyrwać ojczyzny z ich serc. Co w tej historii najbardziej porusza cię w kontekście przekazywania wiary dzieciom?
- Kazanie mówi, że najdroższym miejscem dla chrześcijan jest Boże królestwo. Czego najbardziej pragniesz dla przyszłego pokolenia i jak to się ma do tego pragnienia?
- Sposoby docierania do dzieci i młodzieży, jak scenki na nabożeństwie czy późne wyjazdy na spotkania, mogą wydawać się dziwne. Jak reagujesz, gdy coś w kościele wydaje ci się niepoważne, a służy młodym?
- Mówca pyta, jaką marką jest twoje świadectwo: oryginałem czy podróbą. Jaki jeden konkretny krok możesz zrobić w tym tygodniu, aby młodzi ludzie wokół ciebie zobaczyli autentyczną wierność Bogu?
