Dlaczego tak łatwo przychodzi nam określać siebie przez to, kogo do naszej grupy nie dopuszczamy? Rozbitek z pewnej opowieści zbudował na bezludnej wyspie dwa kościoły: jeden, do którego chodził, i drugi, od którego się trzymał z daleka, bo dzięki temu wiedział, kim jest. Kazanie czyta drugi rozdział Listu do Efezjan, gdzie Paweł pokazuje, że Chrystus zniósł podział między Żydami a poganami i uczynił z nich jednego nowego człowieka (Ef 2), a na koniec przypomina za C.S. Lewisem, że samemu nie da się dobrze poznać ani drugiego człowieka, ani Jezusa. Posłuchaj, jeśli zbyt wiele w swoim życiu trzymasz tylko dla siebie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł w Efezjan 2:11-12 opisuje pogan jako ludzi bez Chrystusa, bez nadziei i bez Boga, a Żydów jako tych, którzy wywyższali się z powodu prawa. Co twoim zdaniem było źródłem tego podziału?
- Kazanie przypomina mur wokół świątyni z ostrzeżeniem, że poganin, który go przekroczy, zginie. Co dla pierwszych słuchaczy znaczyło zdanie, że Jezus przez krzyż zburzył mur podziału i dał dostęp do Ojca?
- Historia człowieka, który na bezludnej wyspie zbudował dwa kościoły, pokazuje, że często budujemy tożsamość na wykluczaniu innych. Z czego ty najłatwiej czerpiesz poczucie, kim jesteś, i jak to wpływa na twoje relacje?
- Koreański student, który nienawidził Japończyków, pokochał chrześcijankę z Japonii. Co musi się wydarzyć w sercu, żeby tożsamość w Chrystusie stała się ważniejsza niż narodowość, poglądy czy pochodzenie?
- Paweł nazywa wierzących domownikami Boga i jedną budowlą, która rośnie. Co z obrazu domu, w którym moje problemy są twoimi problemami, brakuje ci dziś w życiu wspólnoty?
- C.S. Lewis pisał, że potrzeba całej społeczności, by dobrze poznać osobę, a tym bardziej Jezusa. Co z siebie, na przykład czas, dom albo swoje zmagania, możesz w tym tygodniu przestać trzymać tylko dla siebie?
