Gdzie teraz jest babcia? To pytanie dzieci zadają wprost, a dorośli noszą je w sobie po każdym pogrzebie. Kazanie prowadzi do czwartego rozdziału pierwszego listu do Tesaloniczan, gdzie Paweł nie zabrania smutku, ale odmawia zgody na smutek bez nadziei (1 Tes 4). Znajdziesz tu mocne słowa o zmartwychwstaniu i bardzo praktyczne wskazówki, jak być przy kimś w żałobie, gdy dobre rady są ostatnią rzeczą, jakiej potrzebuje. Posłuchaj, jeśli szukasz nadziei sięgającej dalej niż grób.
Mój żal po stracie perspektywy wieczności
Wieczność? - Teraz!
Żyjąc w teraźniejszości czasem łatwo jest zapomnieć o wieczności i żyć tak jakby to, co jest tu i teraz było wszystkim, czego możemy się spodziewać. Jednak Apostoł Paweł, w swoim 1 Liście do Tesaloniczan, choć pisze o bardzo codziennych sprawach, to nieustannie przypomina swoim adresatom o wieczności i każdy rozdział tego listu kończy odniesieniem do powtórnego przyjścia Jezusa. Robi tak dlatego, że choć żyjemy w teraźniejszości i zmagamy się z tu i teraz, to możemy się uczyć patrzeć na swoje życie, codzienne zmagania i wybory codzienność z perspektywy wieczności, a to wszystko zmienia.
Zobacz całą serię
11 kazań
