Dwaj pisarze spotykali się we wtorki w pubie, żeby czytać sobie nawzajem nieskończone jeszcze książki, a jedna z ich nocnych rozmów zmieniła wieczność jednego z nich. Ta scena otwiera rozważanie 1 Listu do Tesaloniczan (1 Tes 2-3), listu przyjaciela do przyjaciół, których Paweł nazywa swoim wieńcem chluby. Kazanie pokazuje, że przyjaźń w wierze jest drogą dwukierunkową: ceni towarzysza podróży, nie opuszcza go na wyboistej drodze i troszczy się o niego, gdy przychodzi trudny czas. Posłuchaj i zadaj sobie pytanie, jakim przyjacielem jesteś dzisiaj.
Przyjaźń – podróżowanie razem do wieczności
Wieczność? - Teraz!
Żyjąc w teraźniejszości czasem łatwo jest zapomnieć o wieczności i żyć tak jakby to, co jest tu i teraz było wszystkim, czego możemy się spodziewać. Jednak Apostoł Paweł, w swoim 1 Liście do Tesaloniczan, choć pisze o bardzo codziennych sprawach, to nieustannie przypomina swoim adresatom o wieczności i każdy rozdział tego listu kończy odniesieniem do powtórnego przyjścia Jezusa. Robi tak dlatego, że choć żyjemy w teraźniejszości i zmagamy się z tu i teraz, to możemy się uczyć patrzeć na swoje życie, codzienne zmagania i wybory codzienność z perspektywy wieczności, a to wszystko zmienia.
Zobacz całą serię
11 kazań
