Czy można przespać własne życie, a nawet wieczność? To kazanie prowadzi przez 1 Tes 5, gdzie Paweł mówi, że dzień powrotu Jezusa przyjdzie niespodziewanie, ale ci, którzy do niego należą, nie muszą żyć w strachu. Zamiast wyliczania dat apostoł proponuje czuwanie, trzeźwość i życie we wspólnocie, w której nawzajem przygotowujemy się na spotkanie z wiecznym Bogiem. Posłuchaj i sprawdź, czy nie przesypiasz tego, co w twoim życiu najważniejsze.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł porównuje dzień Pana do złodzieja w nocy i bólów rodzącej kobiety. Co według kazania łączy te obrazy i dlaczego Paweł nie podaje Tesaloniczanom daty powrotu Jezusa?
- Jak hasło "pokój i bezpieczeństwo", kojarzone wtedy z Pax Romana, mogło brzmieć dla prześladowanych wierzących w Tesalonice i co mówi nam dziś o fałszywym poczuciu bezpieczeństwa?
- Kazanie mówi, że można pozornie biec, a tak naprawdę przesypiać życie. Jakie ważne rzeczy łatwo ci przespać, goniąc za tym, co ulotne?
- Paweł wymienia pancerz wiary i miłości oraz hełm nadziei zbawienia. Jak te trzy postawy chronią cię przed duchowym zaśnięciem, zwłaszcza w trudnych chwilach?
- Mówca podkreśla, że zbawienie opiera się na wierności Boga, a nie na naszej świętości. Jak ta prawda zmienia twoje podejście do własnych upadków i wątpliwości?
- Według kazania nie da się przygotować na wieczność w pojedynkę. Komu w tym tygodniu chcesz pomóc: upomnieć, pocieszyć, wesprzeć albo okazać cierpliwość, i jak to zrobisz?
