Osiemnastolatek odkrywa w sobie pasję do głoszenia Ewangelii i natychmiast trafia na problem: prawie każdy jego kłopot ma u źródła jakiegoś człowieka, a ludzi zwyczajnie nie znosi. Modli się więc: jeśli mam to robić, naucz mnie kochać. Od tej modlitwy prowadzi droga do listu do Tesaloniczan (1 Tes 1), gdzie widać, w czym wierny duszpasterz znajduje największą radość. Paweł pisze w trzech osobach, bo Jezus powierzył orędzie wspólnocie, a nie jednemu mówcy, i gdy musi uciekać z Tesaloniki przed czasem, wysyła Tymoteusza i dowiaduje się, że młody kościół stoi. Posłuchaj, jeśli nosisz w sobie zapał do czegoś, do czego brakuje ci serca.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł zaczyna list od imion trzech osób: Pawła, Sylwana i Tymoteusza. Dlaczego w świecie pełnym naciągaczy i wędrownych mówców miało znaczenie, że Ewangelię przekazuje wspólnota świadków, a nie jeden człowiek?
- Paweł musiał opuścić Tesaloniczan przedwcześnie, a mimo prześladowań Tymoteusz zastał tam żywy kościół. Co w 1 liście do Tesaloniczan 1:4-10 pokazuje, że przyjęli oni Ewangelię naprawdę, a nie tylko powierzchownie?
- Mówca wspomina, że jako młody człowiek miał pasję do Biblii, ale nie miał miłości do ludzi, i prosił Boga, by nauczył go kochać. Jak pasja do prawdy i miłość do ludzi łączą się w twoim życiu?
- Kazanie mówi, że Bóg bierze niegotowych, niedojrzałych i niedoświadczonych, by pokazać światu swoją moc i miłość. Gdzie widzisz Bożą wierność w ludziach lub sytuacjach, które po ludzku nie miały szans?
- Jak reagujesz, gdy ktoś pyta, czy wiara chrześcijańska to tylko bajka dla naiwnych, i co pomaga ci rozmawiać o tym spokojnie zamiast się obrażać?
- Mówca wymienia rzeczy, od których się odwracamy, np. chciwość, urazę, konsumpcjonizm czy perfekcjonizm. Od czego Bóg wzywa cię, by odwrócić się w tym tygodniu, i za jaki znak Jego działania wśród was chcesz Mu podziękować?
