Kto z nas lubi dźwięk porannego budzika, i ile alarmów w życiu duchowym ignorujemy, udając, że ich nie słyszymy? To kazanie odczytuje siedem trąb z Objawienia Jana (Obj 8-11) jako Boże alarmy, które mają obudzić świat, i przypomina misję Kościoła: najpierw nakarmić się Słowem, a potem ostrzec innych. Usłyszymy w nim historię misjonarza Jima Elliota oraz dziesięcioletniej dziewczynki, która rozpoznała nadejście tsunami i uratowała ponad sto osób. Posłuchaj, zanim kolejny alarm przebrzmi niezauważony.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jan otrzymuje polecenie, by zjeść mały zwój, który w ustach jest słodki jak miód, a w żołądku gorzki (Objawienie Jana 10). Co ten obraz mówi o przyjmowaniu i przekazywaniu Bożego Słowa?
- Mimo kolejnych plag ludzie w Objawieniu Jana 9:20-21 nie opamiętali się, podobnie jak faraon. Dlaczego według kazania przyczyną jest raczej bunt niż niewiara?
- Kazanie porównuje trąby do alarmu czy budzika. Jakie Boże alarmy dostrzegasz dziś wokół siebie i dlaczego tak łatwo je ignorujemy?
- Dwaj świadkowie z rozdziału 11 zostają zabici, a potem Bóg ich wskrzesza i wiele osób oddaje Mu chwałę. Czego historia Jima i Elizabeth Elliotów uczy cię o zwycięstwie przez cierpienie i miłość?
- Instrukcja z samolotu mówi: najpierw załóż maskę sobie, potem pomagaj innym. Jak w praktyce wygląda u ciebie napełnianie się Bożym Słowem, zanim zaczniesz służyć innym?
- Tilly rozpoznała znaki tsunami i zamiast tylko uciekać, ostrzegła innych. Komu w tym tygodniu chcesz z miłością opowiedzieć o Chrystusie jako jedynym ratunku i jak zamierzasz to zrobić?
