Wigilijny stół, przy którym siadają dziadkowie, ciocie i wujkowie widywani raz w roku, obraz, który zna niemal każdy, a którego wielu ludziom brakuje. Od tej sceny zaczyna się rozważanie wizji proroka Izajasza o uczcie na górze Syjon (Iz 25), zapowiedzianej w czasach, gdy wszystko wskazywało na upadek i niewolę. Kazanie prowadzi od tej obietnicy przez wesele w Kanie Galilejskiej aż do uczty Baranka z Objawienia, pokazując, że największe ludzkie pragnienia są tylko słabym echem tego, co Bóg przygotował. Posłuchaj i zastanów się, komu możesz przekazać to zaproszenie dalej.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Izajasz w rozdziale 25 opisuje dwa miasta: jedno zburzone, drugie wybudowane, a między nimi ucztę na górze Syjon. Co ta wizja mogła znaczyć dla ludu, nad którym wisiała niewola babilońska?
- Prorok raduje się zniszczeniem potężnego miasta. Dlaczego według kazania Boża sprawiedliwość i pokonanie zła są warunkiem prawdziwego pokoju, a nie tylko zawieszenia broni?
- W kazaniu padło porównanie do właścicielki psa, która mówiła: "On nie jest zły, tylko nikt go nie rozumie". W jakich sytuacjach łatwo ci usprawiedliwiać zło zamiast nazwać je po imieniu?
- Według Izajasza 25:6-8 Bóg zaprasza wszystkie narody na ucztę, zniszczy zasłonę, pochłonie śmierć i otrze łzy. Które z tych obietnic najbardziej poruszają cię dziś i dlaczego?
- Kazanie łączy ucztę z Izajasza, cud w Kanie Galilejskiej i wesele Baranka z Apokalipsy. Co ta jedna wielka uczta mówi ci o tym, czego Bóg pragnie dla swojego ludu?
- Pasażerowie statku St Louis mieli dokumenty, a jednak nie mogli zejść na ląd. Kim jest jedna osoba, za którą chcesz się modlić w tym Adwencie i której możesz przekazać zaproszenie do relacji z Jezusem?
