Młody misjonarz w peruwiańskiej wiosce własnoręcznie wyciosał nagrobek dla swojego kilkumiesięcznego synka i codziennie w południe stawał nad jego grobem, aż sam się rozchorował. Ta historia otwiera rozważanie o proroku Eliaszu, który tuż po największym zwycięstwie swojego życia uciekł na pustynię i poprosił Boga o śmierć (1 Krl 19). Kazanie pokazuje, jak łatwo tracimy perspektywę i jak Bóg traktuje człowieka, który ma już dość: nie przychodzi z naganą, ale z posiłkiem, a potem spotyka go w kojącej ciszy. Posłuchaj, jeśli twoja praca, służba albo modlitwa wydaje ci się dziś zupełnie bez sensu.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Eliasz po zwycięstwie na górze Karmel ucieka przed Izebel aż za Beer-Szebę, zostawia sługę i prosi o śmierć. Co ta ucieczka mówi o jego stanie i o tym, od czego tak naprawdę uciekał?
- Bóg nie objawia się Eliaszowi w wietrze, trzęsieniu ziemi ani ogniu, lecz w cichym szepcie, w kojącym dźwięku ciszy. Co to spotkanie na górze Horeb miało przypomnieć prorokowi?
- Anioł nie przychodzi do Eliasza z krytyką ani radami, tylko z wodą i plackiem. Czego uczy cię ta Boża troska o odpoczynek i posiłek, gdy masz dość?
- Mówca porównał utratę perspektywy do monety trzymanej tuż przy oku. Co najczęściej zasłania ci obraz Boga i Jego działania w twoim życiu?
- Eliasz mówi, że został sam, a Bóg odpowiada, że zachował 7000 wiernych i powołuje Elizeusza na następcę. Jak świadomość, że Bóg zna resztę obrazu, zmienia twoje spojrzenie na służbę, która nie przynosi widocznych rezultatów?
- Mówca w trudnym czasie wrócił do własnych kazań o cierpieniu, aby przypomnieć sobie, w co wierzy. Jak możesz w tym tygodniu znaleźć ciszę, by wsłuchać się w Boże słowo i przypomnieć sobie, co Bóg już zrobił?
