Facebook powstał po to, żeby łączyć ludzi, a z czasem okazało się, że można mieć setki znajomych, codziennie oglądać ich zdjęcia i wiedzieć, gdzie byli na wakacjach, a jednocześnie nie mieć nikogo, do kogo można zadzwonić w trudnym momencie. Coś, co miało zbliżać, potrafi oddalać, i to samo może przydarzyć się kościołowi. Kazanie wraca do opisu pierwszej wspólnoty, która trwała w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie, i dzieliła się tym, co miała, według potrzeb (Dz 2). Duch Święty nie spoczął wtedy na budynku, ale na ludziach, dlatego bliskość Boga zawsze widać w relacjach z drugim człowiekiem. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, czy w twojej codzienności jest miejsce i czas dla ludzi, których Bóg postawił obok ciebie.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Łukasz zaraz po zesłaniu Ducha Świętego opisuje codzienne życie wspólnoty w Dziejach Apostolskich 2:42-47. Dlaczego, według kazania, to zmienione życie, a nie same cuda, jest dowodem obecności Boga?
- Co oznaczało dla Żydów to, że ogień, znak Bożej obecności, spoczął na ludziach, a nie nad górą czy namiotem spotkania, i jak zmienia to rozumienie słowa świątynia?
- Pierwsi chrześcijanie trwali w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Która z tych czterech rzeczy przychodzi ci najtrudniej i dlaczego?
- Mówca podkreślił, że wiara nigdy nie była prywatną sprawą. Kto w twoim życiu może zapytać cię, w którym miejscu jest twoje serce, i co pomaga ci szczerze odpowiedzieć?
- Jak świadomość otrzymanej od Boga łaski zmienia twoje spojrzenie na ludzi, którzy upadli albo nie mogą nic dać w zamian?
- Komu obok ciebie możesz w tym tygodniu okazać praktyczną troskę, na przykład przez zakupy, kawę, obiad czy poświęcony czas?
