Seria · Wspólniej

Dbamy o relacje z Bogiem i o siebie nawzajem

Łódź Tomasz Poliński 06.09.2026 Kazanie 3 z 9

Kolega z piątej klasy przychodził do szkoły w garniturze i mokasynach, a na wykopki jechał z myszami w kieszeniach marynarki. Rzecz dobra, ale używana niezgodnie z przeznaczeniem, wygląda dziwnie. Ta historia otwiera kazanie o tym, do czego Bóg dał nam kościół, i prowadzi do opisu pierwszej wspólnoty (Dz 2). Pierwsi chrześcijanie trwali w nauce apostołów, we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwie, a wzrost zostawiali Bogu. Posłuchaj, jeśli chcesz sprawdzić, czy kościół jest dla ciebie tylko miejscem, do którego przychodzisz w niedzielę.

Pytania do rozmowy

Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.

  1. Jakie cztery rzeczy robili pierwsi chrześcijanie według Dziejów Apostolskich 2:42-47 i co z tego wynika dla ich codziennego życia?
  2. Dlaczego mówca zwraca uwagę na słowo „trwali”? Co może oznaczać trwanie we wspólnocie, gdy okazuje się, że nie ma w niej aniołów?
  3. Czy zdarza ci się traktować kościół jak stację benzynową, poradnię, teatr albo sklep? Który z tych obrazów jest ci najbliższy?
  4. Kto w twoim życiu zna cię na tyle dobrze, by powiedzieć ci prawdę z miłością? Jak reagujesz, gdy ktoś zwraca ci uwagę?
  5. Co możesz zrobić w tym tygodniu, by lepiej poznać osobę, która siedzi obok ciebie na nabożeństwie?
  6. W jaki sposób ludzie wokół ciebie mogą zobaczyć Jezusa w twoim domu, pracy czy sąsiedztwie?
Seria kazań

Wspólniej

Żyjemy na bardzo zatłoczonej planecie, połączeni siecią mediów społecznościowych. W naszym świecie czasem trudno jest uciec od ludzi, ale mimo to czujemy się coraz bardziej samotni. Unikamy tłumów, ale jesteśmy spragnieni bliskich więzi. A kiedy już spędzamy czas z innymi, to nie bardzo wiemy, jak te więzi budować. Dlatego musimy odkryć, co to znaczy WSPÓLNIEJ, ponieważ właśnie takim Kościołem chcemy być.

Słuchaj dalej

Podobne kazania

Wszystkie kazania