Zamknij na chwilę oczy i pomyśl o wigilijnym stole, o zapachach, o gwarze, o ludziach, których chcesz przy nim posadzić. Od tego obrazu zaczyna się adwentowe rozważanie uczty, którą sam Bóg zapowiada w Iz 25: uczty z najlepszych potraw, na której zniszczona zostanie zasłona śmierci, a łzy będą otarte z każdej twarzy. Kazanie pyta wprost, kto jest na nią zaproszony i co decyduje o wejściu. Posłuchaj i zastanów się, komu warto przekazać to zaproszenie dalej.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Izajasz zapowiada ucztę dla wszystkich ludów w czasie, gdy Izrael odwrócił się od Boga i czekała go kara z rąk Asyrii i Babilonu. Co ta wizja mogła znaczyć dla ówczesnych słuchaczy?
- Według Izajasza 25:6-9 Bóg zniszczy zasłonę, całun rozciągnięty nad narodami, i otrze łzę z każdego oblicza. Co te obrazy mówią o tym, kim Bóg jest i co zamierza zrobić?
- Mówca przytoczył myśl C.S. Lewisa, że nasze najgłębsze pragnienia są echem tego, czego Bóg chce dla nas. Jakie twoje tęsknoty mogą wskazywać na to, do czego Bóg cię stworzył?
- Jezus jako jedyny nie musiał umrzeć, a jednak dobrowolnie wszedł pod zasłonę śmierci i ją pokonał. Jak ta prawda wpływa na twoje myślenie o śmierci i o przyszłości?
- Na ucztę zaproszeni są wszyscy, bez względu na naród, kolor skóry czy status, a wchodzą ci, którzy mogą powiedzieć: zaufaliśmy Mu i wybawił nas. Co dla ciebie w praktyce oznacza takie zaufanie?
- Mówca zachęcał, by w tym adwencie modlić się o jedną osobę, której można przekazać zaproszenie na Bożą ucztę. Kto przychodzi ci na myśl i jaki pierwszy krok możesz zrobić w tym tygodniu?
