Jak zamknąć rozdział, który dobrze znasz, i wejść w zupełnie nieznaną rzeczywistość? Przeprowadzka, dorastające dzieci, zmiana pracy albo miejsca zaangażowania, w takich chwilach wracają pytania o to, czy zrobiliśmy wszystko, co mogliśmy. To kazanie zabiera nas do ogrodu Getsemane, by podsłuchać najdłuższą modlitwę Nowego Testamentu (J 17), w której Jezus zamyka najważniejszy rozdział swojego życia: z wdzięcznością, z troską o tych, których zostawia, i z wiarą w przyszłość. Posłuchaj i sprawdź, co możesz powierzyć Bogu tam, gdzie twoje własne możliwości się kończą.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus mówi w Jana 17:3, że życie wieczne to znać jedynego prawdziwego Boga i Jezusa Chrystusa. Co zmienia w twoim myśleniu to, że życie wieczne zaczyna się już tu i teraz, w relacji z Bogiem?
- Jezus modli się, by Ojciec nie zabrał uczniów ze świata, ale zachował ich od złego. Co ta prośba mówi o tym, jak Jezus widział miejsce swoich uczniów w nieprzyjaznym świecie?
- Uczniowie byli porywczy, nie rozumieli za pierwszym razem i podejmowali pochopne decyzje, a jednak Jezus powierzył im swoją misję. Co to mówi ci o tym, jak Bóg patrzy na ciebie i na twoją wspólnotę?
- Mówca podkreślał, że jedność, o którą modli się Jezus, nie jest wymuszona ani wynikiem głosowania większości, lecz owocem dojrzałości. Jak taka dojrzała jedność może wyglądać wśród ludzi, których dzielą poglądy, status czy przeszłość?
- Jaki rozdział twojego życia właśnie się zamyka albo niedawno się zamknął i za co możesz w nim podziękować Bogu, tak jak Jezus zaczął swoją modlitwę od wdzięczności?
- Kogo, na kogo masz dziś niewielki wpływ, możesz w tym tygodniu konkretnie powierzyć Bogu w modlitwie i jak chcesz to zrobić?
