Odrzucona bryła marmuru, którą wzgardził Donatello, po latach stała się Dawidem Michała Anioła. Tym obrazem zaczyna się rozważanie o spotkaniu Jezusa z Mateuszem, celnikiem wykluczonym z własnego narodu (Mt 9), człowiekiem, któremu Jezus nie stawia żadnych warunków, tylko mówi: chodź za mną. Kazanie pyta, kogo my skreślamy już po okładce i dlaczego kościół nigdy nie może być miejscem, w którym ktoś czuje się niechciany. Posłuchaj i zobacz, co Jezus dostrzega w człowieku, którego wszyscy inni zdążyli już spisać na straty.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Mateusz był poborcą podatków w Kafarnaum, uważanym przez swoich za złodzieja i zdrajcę pracującego dla okupanta. Co mówi o Jezusie to, że właśnie jemu powiedział: „Chodź za mną”?
- Jak rozumiesz odpowiedź Jezusa dla faryzeuszy w Mateusza 9:12-13: „Chorzy, a nie zdrowi potrzebują lekarza” oraz „miłosierdzia chcę, a nie ofiary”?
- Jezus nie postawił Mateuszowi żadnych warunków: nie kazał mu się najpierw zmienić ani oddać tego, co ukradł. Co w tym zaproszeniu najbardziej cię porusza albo budzi twój opór?
- Kazanie mówi, że za Jezusem może pójść tylko ktoś, kto ma odwagę stanąć przed lustrem i przyznać, że potrzebuje lekarza. Co pomaga ci zobaczyć siebie w tym świetle?
- Donatello odrzucił blok marmuru, a Michał Anioł zobaczył w nim Dawida. Po czym najczęściej oceniasz innych ludzi i kogo łatwo ci skreślić jak ten „wybrakowany kamień”?
- Pastor wręczył byłemu więźniowi klucze do kościoła, a William Booth powiedział synowi w pubie: „To są nasi ludzie”. Kogo konkretnie możesz w tym tygodniu zaprosić lub przyjąć tak, jak Jezus przyjął Mateusza?
