Człowiek pochylony nad pergaminem przygląda się plamom atramentu, których nie da się już wytrzeć, i wie, że w oczach sąsiadów sam jest taką plamą. To kazanie, opowiedziane głosem Mateusza, celnika z Kafarnaum, prowadzi do chwili, w której Jezus staje przy jego stole celnym i mówi tylko: „chodź za mną” (Mt 9). Po drodze pada trudne pytanie: dlaczego ludzie cieszą się bardziej z uzdrowionego chorego niż z nawróconego grzesznika? Posłuchaj, jeśli kiedykolwiek wydawało ci się, że twoja przeszłość zamyka ci drogę do Boga.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Mateusza 9:9-13 opis powołania Mateusza jest bardzo krótki: Jezus mówi "Chodź za mną", a on wstaje i idzie. Co celnik tracił, decydując się wstać od stołu celnego?
- Faryzeusze pytają uczniów, dlaczego ich Nauczyciel jada z celnikami i grzesznikami. Co według kazania kryło się za tym pytaniem i za samym sposobem życia faryzeuszy jako "oddzielonych"?
- Jezus odpowiada: "Chorzy, a nie zdrowi potrzebują lekarza" i "Miłosierdzia chcę, a nie ofiary". Co te słowa mówią o tym, jak Bóg patrzy na ludzi z poplamioną przeszłością?
- W kazaniu pada zarzut, że ludzie cieszą się bardziej z uzdrowienia chorego niż z nawrócenia grzesznika. Skąd bierze się taka postawa i gdzie zauważasz ją w sobie?
- Mateusz porównuje swoje życie do pergaminu z plamami atramentu, których nie da się wytrzeć. Jak przyjęcie przez Jezusa zmienia sposób, w jaki patrzysz na plamy własnej przeszłości?
- Kto w twoim otoczeniu jest dziś traktowany jak "am haarec", ktoś gorszy i odrzucony, i jak w tym tygodniu możesz okazać mu miłosierdzie zamiast dystansu?
