Lipcowy poranek 1909 roku: dwaj rywale marzą o tym, by jako pierwsi przelecieć nad kanałem La Manche, jeden spojrzał na pogodę i wrócił do łóżka, drugi wsiadł do słabszej maszyny i przeszedł do historii. Ta historia otwiera rozważanie przypowieści o talentach (Mt 25), o Bogu, który powierza swoim sługom to, co ma, i oczekuje, że nie zakopią tego w ziemi z lenistwa czy strachu. Kazanie rozprawia się z naszymi wymówkami i pokazuje, że drogą do prawdziwego znaczenia jest służba tym, co otrzymaliśmy. Posłuchaj i zapytaj siebie: co robisz z tym, co powierzył ci Bóg?
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W przypowieści z Mateusza 25:14-30 dwaj pierwsi słudzy słyszą dokładnie tę samą pochwałę, choć zyskali różne sumy. Co to mówi o tym, czego pan od nich oczekiwał?
- Trzeci sługa tłumaczy się strachem i mówi, że pan jest twardym człowiekiem. Jak jego obraz pana wpłynął na to, co zrobił z talentem?
- Mówca zauważa, że nagrodą dla wiernych sług nie był odpoczynek, ale większa odpowiedzialność. Co myślisz o takim rozumieniu nagrody od Boga?
- Jakie wymówki najczęściej pojawiają się u ciebie, gdy chodzi o zaangażowanie w służbę, na przykład brak czasu, brak obdarowania albo porównywanie się z innymi?
- Kazanie mówi, że Bóg zada nam dwa pytania: co zrobiliśmy z Jego Synem i co zrobiliśmy z tym, co nam powierzył. Jak dziś odpowiadasz sobie na każde z nich?
- Historia Agnieszki pokazuje, że talentów używamy także w pracy, w rodzinie i w relacjach. Gdzie poza wspólnotą możesz w tym tygodniu użyć konkretnego daru od Boga, by służyć komuś w praktyczny sposób?
