Gdy w Miami zdewastowano sześć palm królewskich przy jednej z ulic, anonimowy darczyńca nie tylko zapłacił za nowe drzewa, ale sam je posadził, dopiero potem wyszło na jaw, co naprawdę chciał osiągnąć. Ta historia z kazania opartego na 2 Liście do Koryntian (2 Kor 8-9) pokazuje, że w hojności nie liczy się suma, lecz motywacja serca. Usłyszysz o mannie na pustyni, o Koryntianach, którzy zapomnieli o złożonej obietnicy, i o Chrystusie, który będąc bogaty, stał się ubogi, aby nas ubogacić. Posłuchaj i sprawdź, co twój stosunek do pieniędzy mówi o twojej wierze.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł przypomina Koryntianom ich zadeklarowaną rok wcześniej pomoc dla wierzących w Jerozolimie i stawia im za przykład ubogich Macedończyków. Co ich brak hojności mówił o tym, jak bardzo przemieniła ich ewangelia?
- Paweł cytuje historię manny z Księgi Wyjścia: "ten kto wiele zebrał, nie miał za wiele". Czego ta historia uczy o Bożym zaopatrzeniu i o tym, do kogo naprawdę należy to, co mamy?
- Kazanie mówi, że sposób wydawania pieniędzy i czasu weryfikuje nasze deklaracje wiary i miłości do bliźnich. Co twój kalendarz i wyciąg z konta mówią o tym, co jest twoim skarbem?
- Świat mówi: „Zasłużyłeś, to twoje”. Jak reagujesz na myśl, że wszystko, co masz, łącznie ze zdrowiem, zdolnościami i miejscem urodzenia, pochodzi z Bożej dobroci?
- Paweł wymienia wolność, radość, zaufanie Bożej trosce i błogosławieństwo jako cechy hojności, a jej źródłem czyni Jezusa, który będąc bogatym stał się ubogim (2 Koryntian 8:9). Który z tych elementów jest dla ciebie najtrudniejszy i dlaczego?
- Jaki jeden konkretny krok hojności, z radością, a nie z przymusu, możesz podjąć w tym tygodniu wobec kościoła lub kogoś w potrzebie?
