Żyjemy w świecie pełnym gniewu, wystarczy zajrzeć do internetowych komentarzy albo wrócić do domu po ciężkim dniu. W Kazaniu na Górze (Mt 5) Jezus mówi jednak nie o tamtych okropnych ludziach, lecz o nas: o gniewie, pogardzie i słowach, które jak gwoździe wbite w płot zostawiają ślady na zawsze. Pokazuje też, że pojednanie z drugim człowiekiem jest ważniejsze niż religijne pozory, tak pilne, że warto zostawić dar przed ołtarzem i najpierw pójść się pogodzić. Posłuchaj, może jest ktoś, do kogo właśnie dziś warto zadzwonić.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- W Mateusza 5:17-20 Jezus mówi, że nie przyszedł unieważnić prawa, ale je wypełnić, a sprawiedliwość uczniów ma przewyższać sprawiedliwość faryzeuszy. Jak mogli to usłyszeć ludzie, którzy uważali faryzeuszy za wzór pobożności?
- Dlaczego Jezus w wersetach 21-22 stawia gniew, pogardę i nazywanie kogoś głupcem obok zabójstwa? Co według kazania łączy te postawy?
- Historia szpitala, którego personel trzymał się procedur, gdy na parkingu umierał człowiek, pokazuje, że łatwiej przestrzegać zasad niż postępować właściwie. Gdzie w twoim życiu poprawne zachowanie na zewnątrz może skrywać gniew lub obojętność w sercu?
- Opowieść o gwoździach w płocie przypomina, że słowa wypowiedziane w złości zostawiają ślady. Jakie słowa, usłyszane lub wypowiedziane, zostawiły trwały ślad w twoim życiu i czego cię to uczy?
- Jezus każe zostawić dar przed ołtarzem i najpierw pojednać się z bratem, gdy ten ma coś przeciwko tobie, nawet jeśli nie cała wina leży po twojej stronie. Co najbardziej utrudnia ci zrobienie pierwszego kroku w takiej sytuacji?
- Kogo Bóg przypomina ci dzisiaj, gdy myślisz o gniewie, pogardzie lub milczeniu, i jaki konkretny krok ku pojednaniu, telefon, wiadomość albo rozmowę, możesz zrobić w tym tygodniu?
