Drewniane ludziki z opowieści Maxa Lucado całymi dniami przyklejały sobie nawzajem złote gwiazdki i szare kropki, a my, choć życie to nie bajka, robimy dokładnie to samo. To kazanie prowadzi nas przez słowa Jezusa z Kazania na górze (Mt 7): nie sądźcie, wyjmijcie najpierw belkę z własnego oka, a gdy zabraknie słów, proście, szukajcie, pukajcie. Okazuje się, że trudna rozmowa nie musi być polem walki, lecz może stać się początkiem zmiany. Posłuchaj i sprawdź, jakie etykietki nosisz przy sobie, i komu je przyklejasz.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus mówi w Mateusza 7:1-5 o drzazdze i belce w oku. Co według kazania oznacza tu „nie sądźcie”, skoro nie chodzi o zakaz wyrażania opinii, lecz o wydawanie wyroków?
- Jak rozumiesz słowa o nierzucaniu pereł przed wieprze w kontekście całego fragmentu i jak godzą się one z nakazem, by nie osądzać innych?
- Kazanie przywołuje historię bezdomnego mężczyzny po wypadku, któremu kaznodzieja przykleił etykietkę lenia. Jakie etykietki najłatwiej przyklejasz innym i co ci pomaga zobaczyć w człowieku coś więcej?
- Kaznodzieja zauważa, że w innych najbardziej drażnią nas często nasze własne grzechy. Jaka belka we własnym oku może utrudniać ci patrzenie z łaską na kogoś bliskiego?
- Według kazania obietnica „Proście, a będzie wam dane” dotyczy także modlitwy w sytuacji konfliktu, gdy ktoś nie chce rozmawiać. Jak zmienia się twoje podejście do trudnej osoby, gdy zaczynasz się o nią modlić?
- Siostra Natalii zadała sobie pytanie, jak chciałaby zostać potraktowana na jej miejscu. W jakiej relacji możesz w tym tygodniu zadać sobie to samo pytanie i co konkretnie zrobisz?
