Bohaterowie pewnej kultowej komedii trzymali najnowocześniejsze sprzęty zamknięte na klucz w pokoju na pokaz, a na dole prali w miednicy przy świecach, czy nasze chrześcijaństwo nie bywa czasem podobne? To kazanie z pierwszego listu Piotra (1 P 2) przypomina, kim jesteśmy: rodem wybranym i królewskim kapłaństwem, ale ta tożsamość nie może kończyć się na niedzielnym uniesieniu. Piotr pokazuje, że największym kazaniem bywa nie to, co mówimy, lecz to, jak pracujemy, gdy nikt nie patrzy, i jak traktujemy ludzi, którzy traktują nas niesprawiedliwie. Posłuchaj i pozwól Jezusowi zejść z odświętnej gabloty do całej twojej codzienności.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Piotr w 1 Piotra 2:9-10 nazywa wierzących rodem wybranym, królewskim kapłaństwem i ludem nabytym. Co te określenia mówią o tożsamości i powołaniu ludzi, którzy kiedyś byli "nie ludem"?
- Jak według 1 Piotra 2:18-25 Jezus reagował na niesprawiedliwe cierpienie i czym ta postawa różniła się od zachowania pogańskich niewolników, którzy okradali swoich panów?
- Kazanie porównuje niektórych chrześcijan do rodziny z komedii, która trzyma najlepsze sprzęty zamknięte w pokoju na pokaz. W jakich obszarach twojego życia Ewangelia najczęściej zostaje "w gablocie"?
- Mówca podkreśla, że nasza wartość nie wynika z wyników, zarobków ani opinii innych, lecz z tego, do kogo należymy. Jak świadomość bycia dzieckiem Boga zmienia twoje reakcje na ocenę w pracy lub w relacjach?
- Piotr nie każe biernie znosić krzywdy, ale pilnować, by cudze zło nie zmieniło naszego serca. Jak w trudnej relacji odróżniasz stawianie granic od odpłacania złem za zło?
- Ludzie mogą nigdy nie przeczytać Biblii, ale czytają ciebie. W jakiej konkretnej sytuacji w tym tygodniu chcesz pokazać Jezusa uczciwością, cierpliwością lub tym, jak mówisz o nieobecnych?
