Dlaczego tak trudno powiedzieć bliskiej osobie: tak dalej nie możesz? Kazanie sięga do dwóch bolesnych spraw w kościele w Koryncie, tolerowanego jawnego grzechu, z którego wspólnota była wręcz dumna, oraz procesów, w których wierzący pozywali się nawzajem przed świeckim sądem (1 Kor 5 i 6). Paweł nie szuka tu wygranej ani wykluczenia, lecz pozyskania człowieka, nawet za cenę własnej krzywdy i dyskomfortu. Posłuchaj, jeśli chcesz zrozumieć, dlaczego dyskomfort konfrontacji jest niczym w porównaniu z tragedią zaniechania.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Paweł zarzuca Koryntianom, że zamiast zapłakać nad grzechem człowieka żyjącego z żoną swojego ojca, szczycą się swoją postawą (1 Koryntian 5). Z czego mogła brać się ich duma i dlaczego Paweł nazywa ją niezdrową?
- Jakie trzy powody sprzeciwu Pawła wobec procesów między wierzącymi przed sądami świeckimi widzisz w 1 Koryntian 6 i co mówią one o tożsamości świętych w Chrystusie?
- Mówca podkreśla, że wspólnota jest otwarta na grzeszników, ale grzech nie będzie w niej tolerowany. Jak rozumiesz różnicę między przyjęciem człowieka a tolerowaniem jego grzechu?
- Obraz zakwasu pokazuje, że odrobina zła przenika całe ciasto. W jaki sposób przymykanie oczu na grzech jednej osoby wpływa na innych wierzących i na ludzi patrzących z boku?
- Paweł pyta: dlaczego raczej nie znosicie niesprawiedliwości? Co w twoim życiu utrudnia rezygnację z wygrywania za wszelką cenę dla dobra brata lub siostry i jak przykład Chrystusa zmienia twoje spojrzenie?
- Mówca mówi, że dyskomfort konfrontacji jest niczym w porównaniu z tragedią zaniechania. Z kim potrzebujesz w tym tygodniu porozmawiać z miłością o trudnej sprawie i jak możesz się do tego przygotować?
