Umierający esesman, z twarzą owiniętą bandażami, chwyta za rękę młodego więźnia obozu i błaga go o przebaczenie, tylko dlatego, że tamten jest Żydem. Ta prawdziwa historia Simona Wiesenthala otwiera rozważanie słów Jezusa o trudnej rozmowie i o granicach przebaczenia (Mt 18). Kazanie pokazuje, dlaczego łatwiej odwrócić się w milczeniu niż pójść i porozmawiać osobiście, i co naprawdę oznacza przebaczyć siedemdziesiąt siedem razy. Posłuchaj, jeśli nosisz w sobie krzywdę, z którą nie wiesz, co zrobić.
Pytania do rozmowy
Do rozmowy w grupie domowej albo do osobistej refleksji po kazaniu.
- Jezus opisuje w Mateusza 18:15-17 kolejne kroki: rozmowę w cztery oczy, rozmowę ze świadkami i przedstawienie sprawy kościołowi. Jaki cel stoi za każdym z tych kroków według słów "pozyskałeś swego brata"?
- Co oznaczało dla pierwszych słuchaczy traktowanie kogoś jak poganina i celnika, skoro sam Jezus był nazywany przyjacielem celników i grzeszników?
- Dlaczego tak często łatwiej nam rozmawiać o krzywdzie z przyjaciółmi i rodziną niż z osobą, która nas zraniła, i jakie niebezpieczeństwa to ze sobą niesie?
- Piotr pyta, czy przebaczać aż do siedmiu razy, a Jezus odpowiada: siedemdziesiąt razy siedem. Co w tej odpowiedzi jest dla ciebie najtrudniejsze do przyjęcia?
- W przypowieści sługa dostaje darowany dług nie do spłacenia, a potem dusi kolegę za drobną sumę. Jak świadomość tego, ile Bóg darował tobie, zmienia twoje patrzenie na tych, którzy cię skrzywdzili?
- Kazanie mówi, że przebaczenie kosztuje, ale nieprzebaczenie kosztuje dużo więcej, jak w historii kobiety, która nie chciała zostawić swoich krzywd. Z kim potrzebujesz w tym tygodniu porozmawiać albo komu przebaczyć i jaki pierwszy krok możesz zrobić?
