„Wolność kocham i rozumiem, wolności oddać nie umiem”, śpiewali Chłopcy z Placu Broni w czasach, gdy o wolności można było mówić tylko półgłosem. Od tej piosenki zaczyna się rozważanie o granicach odpowiedzialności, które Paweł wyznacza wspólnocie w Liście do Galatów (Ga 6). Kazanie pokazuje dwie strony tej samej prawdy: są ciężary, których nikt nie powinien dźwigać sam, i są takie, których nikt nie zdejmie z twoich ramion. Posłuchaj, jeśli chcesz wiedzieć, gdzie kończy się pomaganie, a zaczyna wyręczanie.
Odpowiedzialni za siebie nawzajem
Odpowiedzialni
Andy Stanley powiedział kiedyś: „Twój brak odpowiedzialności w końcu stanie się czyjąś odpowiedzialnością”. Innymi słowy, jeżeli nie weźmiesz odpowiedzialności za to, co zostało ci powierzone, ktoś inny będzie musiał wziąć tę odpowiedzialność za ciebie. Mądre życie to życie, w którym nie zrzucamy winy na innych, ale stawiamy czoła wyzwaniom; nie obarczamy innych koniecznością prowadzenia nas za rękę, ale sami możemy stać się wsparciem dla innych.
Zobacz całą serię
13 kazań
